Logocom
Actueel

 

Integraal Kind Centum - artikelen

In 2015 heb ik meerdere keren workshops mogen houden voor managers uit de Kinderopvang tijdens het Jaarcongres Management Live. Aansluitend daarop heb ik voor het vakblad Management Kinderopvang twee artikelen geschreven welke gepubliceerd zijn in nr 5 en 6 (jaargang 2015). Vanaf eind 2015 ben ik als projectleider een IKC in wording aan het begeleiden op basis van deze systemische aanpak.
Het is fascinerend om te zien hoe twee verschillende organisaties (openbaar primair onderwijs en een kinderopvang organisatie) naar elkaar toe groeien in zo'n proces.



Wil je meer lezen van mijn aanpak en het daarbij gebruikte gedachtengoed?


 

Professional of niet? - blog #2016.06.16

Hoe weet je hoe goed je bent als professional? Voor veel coaches is die vraag een belangrijk punt. Meestal heb je zelf een bepaald gevoel over de kwaliteit van je werk. Evaluaties van opdrachtgevers en coachees geven ook informatie. Maar je zoekt ook naar iets concreters, iets ‘harders’ om de lat van ‘hoe goed’ te meten. Zodat je kan bepalen waar je staat, zodat je weet waarin je je kunt ontwikkelen.
Accreditatie kan helpen om je professionaliteit te spiegelen aan bepaalde waarden en vastgestelde eisen. Een keurmerk zegt natuurlijk niet alles over jouw waarde als coach, maar het helpt je de lat bepalen.

Vijf jaar geleden heb ik voor de eerste keer het certificaat van vakbekwaamheid aangevraagd op Senior Practitioner level, en nu na vijf jaar weer opnieuw.
Toch wel fijn om dan weer te horen te krijgen dat ik mijn werk als een professional aanpak en dat dit een certificaat oplevert. 
 




Wil je meer lezen over het keurmerk van het NOBCO en de verschillende niveaus? Lees verder ....



Leiderschap - blog 1 #2015.01.05

Volgende week mag ik een RVE (Resultaat Verantwoordelijke Eenheid) uit de zorgsector begeleiden bij een leiderschapstraject. Daarvoor ben ik vandaag in de boeken gedoken rondom dit thema.
Enigszins verbaasd over de literatuur die ik in de afgelopen jaren al verzameld heb over dit onderwerp.

#leiderschap

Heerlijk om weer eens goed na te lezen wat het begrip leiderschap volgens anderen betekent.
En hoewel ik lang niet alles gelezen heb (ik koop meer boeken dan ik tijd heb) krijg ik altijd ongelooflijk veel energie van het voorbereiden van zo'n teamdag - ik ga 12 uur lang met dit team aan de slag. Ik krijg natuurlijk energie omdat het thema mij enorm aan spreekt: leiderschap en teamontwikkeling, maar nog meer energie van het bedenken van de verschillende scenario's en interventies. Situaties creëren waaruit moet blijken hoe het team in het hier-en-nu leiderschap toont en welk effect dat heeft op de teamdynamiek.

Op zijn egeltjes …

Tijdens een eerste oriënterend gesprek met de opdrachtgever kwam naar voren dat een algemeen kenmerk van de cultuur is dat men voorzichtig met elkaar omgaat. Ik moest toen gelijk denken aan de metafoor die Manfred Kets de Vries in zijn boek "het egeleffect" beschrijft.


In de winter krijgen egeltjes te maken met het dilemma dat als ze te dicht op elkaar kruipen wegens de kou (om lichaamswarmte te delen) dat ze zich bezeren aan elkaars stekels. Dus gaan ze iets uit elkaar om meer comfort te hebben, maar door de kou kruipen ze toch weer bij elkaar waardoor hetzelfde gebeurde als daarvoor. Uiteindelijk komen egels erachter dat ze het beste af zijn als ze een beetje afstand tot elkaar bewaren

#Egeleffect #ManfredKetsdeVries #Leiderschap
Hoeveel nabijheid is teveel? Hoeveel kunnen we ons open stellen voor anderen? Welke mate van intimiteit volstaat? Wanneer is het nodig om de grenzen open te stellen? Het raadsel – deze gelijktijdige behoefte aan nabijheid en afstand – is een fundamentele reden waarom mensen het vaak lastig vinden om succesvol in groepen en teams te werken.

De begrippen nabijheid en afstand passen goed in het systemische gedachtegoed, dus zo combineer ik de inzichten vanuit Leiderschap, met de teamontwikkeling vanuit SystemCenteredTraining en leef ik me in in wat deze RVE mogelijk in beweging gaat brengen. Ik ben erg benieuwd naar het effect! Gaan de stekels uit of kruipen ze dichter bij elkaar? 

... wordt vervolgd

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Hoera! Emoties - blog #2014.12.11

Amsterdam, 12 november 2014, Marjoleine Jansen, Team- en OrganisatieCoach
Op woensdag las ik aan de ontbijttafel de carrière bijlage van de NRC next: mijn favoriete midden-in-de-week moment. De titel van de column van Japke-d triggerde mij: “waarom zou je niet mogen huilen op je werk” waarin hij stelt dat huilen op kantoor als man zijnde … nee dat doe je niet! Mannen lossen dat anders op. Bovendien zijn mannen ook nog eens bang voor huilende vrouwen op het werk. Met een glimlach op mijn gezicht lees ik haar column.

Als TeamCoach herken ik de ongeschreven regel dat mannen niet zouden mogen huilen op het werk. Sterker nog, ik kom vaak in beeld als er enkele woede uitbarstingen zijn op het werk, op een afdeling, of in een team. Bijna-conflicten die ontstaan zijn doordat de emoties niet of te weinig zijn geuit en er in de sfeer en onderlinge relaties van alles is blijven hangen.
En dat is niet alleen een mannending maar ook een vrouwending. Ook zij verhullen de werkelijke emoties, door maar vooral lief en aardig te zijn voor elkaar en het ogenschijnlijk goed te willen houden met elkaar.
 
Wat is het effect van het niet huilen op je werk?
In teams wordt er wat afgepraat. Er zijn twee ‘praat-stromen’: praten in de bovenstroom en vanuit de onderstroom. In de bovenstroom bespreek je de inhoud, het proces en de procedures. In de onderstroom leven de gedachten, emoties, heerst de cultuur en de dynamiek. Dus als je je niet zou mogen huilen op het werk, maak je niet bekend wat jou uit de bovenstroom raakt. Mannen lossen dat op door het maken een goede grap en slaan elkaar op de schouder en slaan vervolgens de deur van het toilet hard achter zich dicht. Vrouwen wuiven “het” lachend weg , zeggen ‘sorry’ en gaan een kop koffie halen…
Hoe meer je in de onderstroom eronder houdt, hoe groter de druk in de bovenstroom voelbaar wordt. Als TeamCoach krijg ik dan te horen dat ‘de werkdruk’ zo hoog is, dat men ‘ja zegt maar nee doet’, dat het er allemaal zo stroperig aan toe gaat en dat de ene collega liever niet samen werkt met de andere collega. Gevolg: dalende productiviteit, en mogelijk een hoger ziekteverzuim.
 
Hoera! Emoties
Het brein bestaat uit twee delen: het limbische deel en de cortex. In de cortex zit je ratio, het deel waarmee je analyseert en problemen oplost. Je gezonde verstand zeg maar, waar ook de overtuiging heerst dat mannen niet mogen huilen op het werk, de cortex regelt dat je dat niet doet. Het limbische deel activeert je emoties, dit deel heb je nodig omdat het je helpt gevaar te signaleren en daar naar te handelen, sneller dan je met je cortex zou kunnen. Elk mens heeft zijn eigen levensgeschiedenis, dat is vastgelegd in de hersenen. Dat verklaart waarom de ene collega rustig reageert op een aangekondigde verandering en de andere collega bij dezelfde aankondiging overstuur raakt.
Als het limbische systeem niet geactiveerd is staan ratio en emotie goed met elkaar in verbinding. Je kunt daardoor nadenken over wat de verandering voor jou in gaat houden, terwijl je registreert dat je geïrriteerd raakt door een collega die maar door blijft vragen over iets waar nog niets over te zeggen valt. Echter als de irritatie te veel oploopt, komt het moment dat het limbische systeem jouw gedrag gaat sturen. Herken je dan dat je harder uitvalt dan nodig is, of dat je zijn vraag afdoet met ‘nu ophouden met zeuren’?
 
Wees dus altijd alert op je emoties omdat die je iets duidelijk willen maken. Laat het gealarmeerde limbische systeem niet te vroeg kalmeren door de cortex gedachte dat emoties niet thuis horen op het werk. Emoties maken je duidelijk dat er iets urgents aan de hand is, en dat je behoefte hebt aan iets.
 
Geweldloos communiceren
Het slaan met de toiletdeuren, het stampvoetend koffie gaan halen, of zitten mokken achter je pc is niet per se geweldloos communiceren. Het is vooral niet zeggen wat er wel gezegd zou moeten worden. Je komt er niet mee weg door te zeggen dat er NIETS aan de hand is. Want daardoor neem je jezelf niet serieus. En je geeft de ander ook niet de kans of gelegenheid om jou serieus te nemen! Het niet uiten van emoties maakt de onderstroom in teams vaak erg onrustig en geeft onnodig veel gedoe.
Benoem je emoties en laat weten waar je behoefte aan hebt, wat je dwars zit en waar je verandering in wilt. De dynamiek die het team met elkaar in stand houdt, bijvoorbeeld het elkaar niet echt durven aanspreken, niet te durven confronteren met elkaars gedrag, komt hiermee in de bovenstroom en wordt bespreekbaar gemaakt.
Samen kun je dan gaan onderzoeken wat jullie tegenhoudt in het elkaar aanspreken. Als TeamCoach stel ik deze vraag ook regelmatig en vaak blijkt dan dat de belemmering ligt in het niet om kunnen gaan met elkaars emotie. Dat snap ik ook als die lange tijd onder water is gehouden en op sommige momenten als een uitbarsting even boven komt.
 
Besef dat een geuite emotie een afgezwakte emotie is waardoor het limbische systeem kalmeert en langzamerhand weer in contact komt met de cortex: de ratio.
Toon begrip, wees empathisch, luister zonder oordeel, laat merken dat de emotie er gewoon mag zijn. De emotie maakt duidelijk dat er iets aan de hand is, dat er iets moet veranderen, dat er ergens behoefte aan is. Ga met elkaar op onderzoek uit naar wat er speelt, wat er urgent is, wat anders moet en waar er behoefte aan is.
 
Emoties zijn de motor van elke verandering …
Japke-d schrijft “Koester die oprecht huilende collega”. Het is een collega die het kan schelen wat er werkelijk aan de hand is maar wat er eigenlijk niet gezegd mag worden.
Daarom zou je moeten mogen huilen op je werk. Dat brengt de onderstroom in beweging en zorgt voor een werkelijke diepgaande verandering.
 
 
Lees hier het hele artikel met meer praktische tips. 
Hoera! Emoties (artikel)

 
 

Teambuilding vanuit Systemische Bril - blog #2014.03.00

Op 22 april mocht ik een workshop verzorgen op het jaarcongres Management Kinderopvang, georganiseerd door Reed Business.

Tijdens deze workshop heb ik de deelnemers mee op teamreis genomen.
"Onderweg" kwamen we de verschillende teamfasen tegen, en de 3 systemische basiswetten, voorwaarden die op orde moeten zijn binnen een groep of systeem.
Vervolgens heb ik de deelnemers aan den lijve laten ervaren wat het is om onderdeel te zijn van een systeem in een bepaalde teamfase.

Met een vingerval werd het simpel maar doeltreffend duidelijk wat het is om ingezogen te zijn in dat wat jij belangrijk vindt. Het thema loslaten kwam hierbij goed van pas.
Ook de mate van elasticiteit heb ik enkelen letterlijk kunnen laten voelen met behulp van elastieken waaaraan getrokken werd door meerdere partijen. 
In een andere oefening werd duidelijk hoe het is om als nieuw teamlid niet opgenomen te worden in het systeem (buitengesloten) en hoe het is als meerdere teams in 1 organisatie strijden voor elk hun eigen 'ding'.
Als laatste opdracht werd geïllustreerd hoe in dit geval een directeur van een Integraal Kind Centrum (of een Brede School) gevangen kan zitten in een systeem waarbij er aan alle kanten aandacht gevraagd wordt voor een ieders belang. De spin in het web die vast kan komen te zitten in de verschillende patronen. 

Ik heb een PREZI gemaakt van deze workshop welke ik graag deel met iedereen die eens mee wil kijken via de systemische bril.
Voor alle deelnemers aan de workshop heb ik een zomeraanbieding. Heb je deze (nog) niet per mail ontvangen, en was jij wel aanwezig bij mijn workshop, stuur dan nog even een mailtje naar mij: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

In de maand augustus en september bied ik elke deelnemer die aanwezig was op de workshop een gratis intakegesprek aan. In dit gesprek van ongeveer anderhalf uur kijk ik mee naar jouw organisatie en jouw team vanuit de systemische bril. Ik geef jou en je organisatie advies over wat een goede interventie zou zijn om een eventueel vastgelopen patroon te doorbreken of het vastlopen van patronen te voorkomen. Heb je interesse in deze aanbieding? Reageer dan voor 01 juli, zodat ik samen met jou een afspraak kan inplannen voor de maand augustus of september.

Ik wil alle deelnemers die een evaluatie ingevuld hebben bedanken voor de waardering die tot uiting komt in het rapportcijfer:


Ik zet mijn "systeembril" vast op ... 
Marjoleine Jansen 




De  3H’s – Focus op de H van Hoofd (Blog 3 van 3)


Zaterdag 22 maart (2014) komt snel dichterbij. Ik ga dan samen met Ilona Visker van @Met Vlijt professional organizing en budgetcoaching een workshop verzorgen in kader van Loslaten. Op de landelijke Loslaatdag te Hoorn.
 
Mijn workshop doe ik aan de hand van de Giftbox Loslaten 30#coach-je-zelf-kaarten.
In de vorige blog heb ik al toegelicht dat ik me daarbij richt op de 3H’s: Hoofd – Hart - Handen.
 

                     

3. Je hoofd zegt dat je niet meer zonder kunt/wilt zijn.

2. Je hart hecht zich aan datgene of diegene 

1. Je handen pakken een iets of iemand beet

  
In deze laatste Blog focus ik op de H van Hoofd.
 
In het proces van buiten naar binnen (van handen naar hart) speelt het hoofd een cruciale rol. Het staat eigenlijk aan het hoofd van het loslaatproces. Het hoofd heeft de touwtjes in handen. Het hoofd houdt alles vast, het hoofd heeft de regie, de controle over het loslaatproces. Hoe dit werkt? Lees mee…
 
Als mens zijn wij in staat om naar ons zelf te kijken, dat maakt ons wezenlijk anders dan alle andere levende wezens. Het feit dat wij van een afstand naar onszelf kunnen kijken maakt dat wij ook in staat zijn om de regie over ons eigen doen en laten te hebben. Onze gedachten spelen hierin de hoofdrol. In ons hoofd zitten allerlei filters.
We nemen waar via onze externe zintuigen, en via onze filters gaan we de waarneming vervormen, generaliseren of dingen eruit selecteren (weglaten). Dit doen we op basis van bijvoorbeeld herinneringen of eerdere ervaringen, maar ook op basis van waarden en overtuigingen. Als de waarneming gefilterd is, maken we ons een interne voorstelling van dat wat we waargenomen hebben: we hebben de werkelijkheid ingekleurd vanuit ons eigen filter. Deze interne voorstelling zorgt voor een bepaalde stemming (emotie) en voor onze fysieke toestand (lichamelijke reactie) wat direct een reactie geeft (gedrag).

Dus kort gezegd gaat het proces als volgt:

Situatie waarnemen >> in je hoofd filteren >> interne voorstelling van maken >> geeft een emotie en een lichamelijke reactie >> bepaalt je gedrag.
 
Het hoofd heeft dus de controle en het hoofd voert de regie: ook over het loslaatproces.
Als je met je hart gehecht bent aan iets, het roept bepaalde emoties op die maken dat je de spullen niet los kunt laten, dan is het de gedachte die maakt dat je er aan vast blijft zitten.
Als je met je hart gehecht bent aan iemand, en die persoon roept bepaalde emoties op die maken dat je hem of haar maar moeilijk los kunt laten (terwijl de situatie daar wel om vraagt), dan zijn het de gedachten die maken dat het loslaatproces pijnlijk en lastig voor je is.
Nodig jezelf uit om naar je zelf te kijken van een afstand. Onderzoek de emotie en ontdek de gedachten die in je hoofd aanwezig zijn die het loslaatproces belemmeren. Overtuigingen over jezelf, over de ander, over de spullen kunnen het loslaten in de weg zitten.
 
  •   “Ja maar, die auto, dat schilderij, die spullen geven me een gevoel van rijkdom. Ze geven mij meerwaarde…”
  •   “Ja maar, ik ben niets zonder die ander, ik kan niets zonder die ander, ik voel me leeg zonder die ander.”
  •   “Als ik me rot voel, ga ik winkelen en kom ik negen van de tien keer met iets leuks thuis waardoor ik me weer blij voel.”
  •   “Al die mooie spullen die anderen zomaar wegdoen, dat kan toch niet zomaar, alsof het niets waard is.”
  •   “Mijn omgeving zei dat ik wel creatief was, dus heb ik allerlei schildersspullen gekocht en had ik bedacht om elke maand een schilderij te maken, nu liggen de spullen na een jaar nog steeds onaangeroerd in mijn kast. Als ik ze weg doe, voel ik me schuldig, naar mezelf toe en naar mijn omgeving toe.”
 
Herkenbare gedachten? Belemmerende gedachten die maken dat je vast blijft zitten aan spullen waarvan je eigenlijk weet dat die spullen of die mensen jouw verlangen niet kunnen opvullen. Die emotie (meerwaarde, leeg voelen, blij worden, niets waard voelen, schuldig voelen) is een uiting van een onvervulde behoefte. Een verlangen naar. Ontdek wat je werkelijke behoefte is en richt je daarop:
  •   Het verlangen om je eigenwaarde te voelen
  •   Het verlangen om erkent of gezien te worden
  •   Het verlangen naar volmaaktheid, naar volheid of compleet zijn.
 
En spreek de wens uit naar jezelf:
  •   Je bent het waard om er te mogen zijn
  •   Je bent goed zoals je bent
  •   Je bent oké met alles wat je in je hebt
  •   Je mag er zijn
 
Deze uitgesproken gedachten kunnen je helpen om los te laten wat niet van jou is en wat mogelijk niet meer bij jou hoort of past zoals je nu bent.
 
Loslaten is:
  •   Onvoorwaardelijke liefde voor jezelf
  •   Jezelf bevrijden van angst, woede, wrok, haat en pijn
  •   Machteloosheid toegeven
  •   De situatie voor jezelf zo goed mogelijk maken
  •   Groeien en kiezen voor het leven in het nu
  •   Afstand nemen
  •   Verantwoording nemen voor je eigen geluk
  •   Besluiten om geen slachtoffer meer te zijn
  •   Minder vrezen en meer beminnen
 
“Loslaten is alle hoop op een beter verleden laten varen en besluiten gelukkig te zijn!”
 
Wil je meer tips en ontdekken hoe jouw 3 H’s samenwerken? Kom dan 22 maart naar Hoorn en volg mijn workshop op de Landelijke Loslaatdag. Je kunt je hier aanmelden.


De 3 H's - Focus op de H van Hart (Blog 2 van 3)

Op de landelijke Loslaatdag op zaterdagmiddag 22 maart 2014 zal ik samen met @Met Vlijt professional organizing en budgetcoaching een workshop verzorgen in kader van Loslaten. Mijn workshop doe ik aan de hand van de Giftbox Loslaten 30#coach-je-zelf-kaarten

In de vorige blog heb ik al toegelicht dat ik me daarbij richt op de 3H’s: 
Hoofd – Hart - Handen.



                                      
3. Je hoofd zegt dat je niet meer zonder die ander kunt/wilt zijn.
2. Je hart hecht zich aan de ander
1. Je handen pakken de ander beet

In Blog 2 van 3 zoom ik in op je hart.
Je ziet iets en je wordt er door geraakt. Je ontmoet iemand en er ontstaat een hechte vriendschap. Je koopt spullen en je raakt er aan gehecht. Wat te doen als de spullen kapot gaan? Of wat te doen als je te veel spullen hebt gekocht en er wel afstand van moet doen? Hoe laat je iemand los aan wie je gehecht bent geraakt?

“het gaat me aan het hart”

Vorige week ging de blog over het vasthouden/omvatten van spullen met beide handen. Het stevig vasthouden van de hand van een kind. Je doet dat met die spullen en die personen waar je aan gehecht bent. Waar je je hart aan gegeven hebt of die in je hart zijn gaan zitten. Bij het afscheid moeten nemen van iets waardevols hoor je mensen de uitdrukking gebruiken: “het gaat me aan het hart.”
Al eeuwenlang heeft het hart een belangrijke, symbolische betekenis. Volgens de oude Egyptenaren lag bijvoorbeeld het geweten van de mensen opgeslagen in hun hart. Ook wordt het hart symbolisch vaak gezien als de plaats waaruit gevoelens voortkomen. Wanneer iemand dus zegt 'dat gaat me aan het hart', geeft hij aan dat hij het voelt in zijn hart, de plek waar hij zijn gevoelens voelt. 
 
“ont-hechten”
Het loslaten vanuit je hart is een pijnlijk en emotioneel proces. Als je iemand moet loslaten dan houdt je die persoon kennelijk te vast. En dat wat je vast houdt is gehecht. Als je last krijgt van dat (te) gehecht zijn, mag de status van het vasthouden veranderen.
Geef het de kans om te ont-hechten. Dat betekent niet meer omsluiten, maar je openstellen en zeggen dat het tijd is om te gaan. Dat vraagt een actieve houding van jou zelf. Op het moment dat je beseft dat je daar een keuze in kunt maken dan levert dat ruimte op. Jij kunt bepalen wanneer het tijd is om iemand te laten gaan.
 
“vrijgeven”
Een ander woord voor loslaten vanuit je hart is vrijgeven. Daar waar loslaten je met lege handen achterlaat, geeft vrijgeven het besef van een eigen keus en eigen waarde. Daar waar loslaten voelt als een opgave, een eis, iets wat moet, daar geeft vrijgeven juist ruimte. Door de persoon los te laten, kun je geen goede nazorg bieden. Door de persoon aan wie je gehecht bent vrij te geven, houdt je jezelf intact en kun je bovendien ook iets voor de ander betekenen.
Dus iets of iemand moeten loslaten vanuit je hart vraagt een actieve houding.
Je geeft iets of iemand de kans om te ont-hechten. Je laat iemand vrij om te gaan,
 
 
Volgende week de derde en laatste Blog met de H van Hoofd.
 
Wil je meer tips en ontdekken hoe jouw 3 H’s samenwerken? Kom dan 22 maart naar Hoorn en volg mijn workshop op de Landelijke Loslaatdag. Je kunt je hier aanmelden.




De 3H’s - Focus op de H van Handen (Blog 1 van 3)

Op de landelijke Loslaatdag op zaterdagmiddag 22 maart 2014 zal ik samen met @Met Vlijt professional organizing en budgetcoaching een workshop verzorgen in kader van Loslaten.
 
Mijn workshop doe ik aan de hand van de Giftbox Loslaten 30#coach-je-zelf-kaartenIn de vorige blog heb ik al toegelicht dat ik me daarbij richt op de 3H’s:
Hoofd – Hart - Handen.
 

                                         
3. Je hoofd zegt dat je niet meer zonder die dingen kunt.
2. Je hart hecht zich aan dingen en
1. Je handen doen dingen

In deze blog zoom ik in op je handen.

Ben je je bewust van wat je handen doen gedurende een dag? Wat gaat er allemaal door je handen? Wat ontvang je met je handen? Wat geef je met je handen? Waar heb je je handen vol aan?
 
Pas op het moment dat je een pijnlijk wondje aan een hand of vinger hebt, merk je hoeveel je handen doen gedurende de dag. Het is een onbewust proces dat aangestuurd wordt vanuit je hoofd. Je gedachten (stimulus) zorgen ervoor dat er een signaal (impuls) gezonden wordt naar je handen (reactie) om dat te doen wat je in je hoofd hebt.
 
Je handen kunnen dingen beetpakken, oppakken, aanraken, optillen etc.
Dus kunnen je handen dingen ook terugzetten, neerzetten, en loslaten.
Eigenlijk zijn je handen de uitvoerders van je hoofd.
Als er niets uit je handen komt op een dag, is die uitspraak een metafoor voor het feit dat er niets uit je hoofd komt: geen gedachten die jouw handen tot actie aanzetten.
Of als je zegt dat je je handen vol hebt aan iets, dan is die uitspraak een metafoor voor het feit dat je hoofd vol zit met dat iets: geen loslaat-gedachten, maar vasthoud-gedachten.
 
Stel je hebt moeite met loslaten van dingen, of moeite met het loslaten van je kind, of je hebt moeite met ontvangen omdat je je handen vol hebt met (“hoofd”)dingen die je maar niet los kunt laten, sta dan eens stil bij dit proces.
  •   Wat speelt er zich af in jouw hoofd, wat maakt dat je handen dingen maar moeizaam los kunnen laten?
  •   Welke gedachte belemmert het proces van loslaten?
  •   Wat zou het verlies zijn van het loslaten?
  •   Wat is de winst van het niet loslaten?
  •   Wat is een helpende gedachte zodat loslaten met je handen je gemakkelijker af gaat?
 
Op één van de 30#coach-je-zelf-kaarten staat het volgende: “wanneer je iets loslaat betekent dit niet dat je het niet meer vast kunt pakken”
Probeer het maar eens uit met dat wat jouw handen vasthouden. Of het nu letterlijk de hand van je kind is, een dierbaar voorwerp, of een vastzittende gedachte: schrijf deze dan op een papiertje. Pak de hand eerst stevig vast, omvat het voorwerp met beide handen, houd het papiertje met jouw gedachte stevig tussen je handen geklemd. Spreek de helpende gedachte hardop uit die je zojuist onderzocht hebt waardoor het loslaten vergemakkelijkt kan worden.  En laat de hand heel even los, zet het voorwerp heel even weg en laat het papiertje heel even uit je handen dwarrelen…
 
  •   Hoe voelt dit?
  •   Welke gedachten komen er nu boven?
 
Geef dat gevoel en die gedachten de ruimte. Het mag er zijn.
En op het moment dat het lang genoeg geweest is voor je, kun je de hand ook weer vast pakken, het voorwerp met beide handen omvatten en de gedachte op papier weer stevig tussen je handen klemmen. Het mooie is dat je dit proces van loslaten eindeloos kunt herhalen.
 
Loslaten met je handen. Omdat je weet dat je het ook weer kunt vastpakken.
 
Volgende week Blog 2 van 3 met de H van Hart.
Wil je meer tips en ontdekken hoe jouw 3 H’s samenwerken? Kom dan 22 maart naar Hoorn en volg mijn workshop op de Landelijke Loslaatdag. Oh ja, neem dat ding wat je maar moeilijk los kunt laten, gerust mee, dan kun je er gelijk mee aan de slag!
 
Je kunt je hier aanmelden.
 

Uiteraard sta ik ook open voor ideeën en suggesties. Dus als u een opmerking heeft voor mij, laat het me dan weten via een e-mail.

 

"Verandering is de enige constante"

Griekse filosoof Heraclitus